13.4.18

ေပါင္းကူးတံတား


တီတင့္တစ္ေယာက္ အြန္လိုင္းမွာ ရက္ေပါင္းမ်ားစြာ ေပ်ာက္ခ်င္းမလွ ေပ်ာက္ေနတာကို စာဖတ္ေနက် ေဆြမ်ိဳး မိတ္ေဆြသဂၤဟတို႔ သတိထားမိမယ္ ထင္ပါတယ္။ သူမ်ားတကာ ပင္စင္သြားတဲ့အခ်ိန္က်မွ တီတင့္တစ္ေယာက္ အလုပ္ျပန္၀င္ေနတာလို႔ သိရင္ေတာ့ ဘယ္လိုမ်ား သံုးသပ္ၿပီးေျပာၾကမယ္မသိ။ တကယ္ေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၇-၃-၂၀၁၈ ရက္ေန႔မွာ ၁၂-ႏွစ္တိုင္တိုင္ ကုမၸဏီမွာလက္တြဲ လုပ္ခဲ့ဘူးတဲ့ မ၀ါဆီကေန ဖုန္း၀င္လာတယ္။

‘အန္တီေရ ၀ါ့ကိုကူပါအံုး’ တဲ့။ ကြ်န္မက-

‘ဘာျဖစ္လို႔လဲ ၀ါရဲ႕’ လို႔ေမးေတာ့-

‘စက္ရံုမွာ HR မန္ေနဂ်ာလိုေနလို႔၊ အန္တီလုပ္ပါလားဟင္’ လို႔ဆိုလာတယ္။

လြန္ခဲ့တဲ့ ၃-ႏွစ္ေလာက္က ယခင္ကြ်န္မအလုပ္လုပ္ခဲ့တဲ့ ကုမၸဏီက သူေဌးက အလုပ္လုပ္ဘို႔ ကြ်န္မကိုေခၚခဲ့ဘူးတယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္က ကြ်န္မ ခရီးေလးထြက္လိုက္၊ စာေလးေရးလိုက္၊ ရိပ္သာေလး၀င္လိုက္နဲ႔ ေနေနရတာကို ႏွစ္သက္သေဘာက်ေနတာေၾကာင့္ အလုပ္လုပ္ဘို႔အတြက္ အားမသန္ခဲ့ဘူး။ အားနာနာနဲ႔ပဲ သူေဌးကို ျငင္းခဲ့ဘူးတယ္။ အခုမ၀ါက ထပ္ေခၚျပန္တယ္ သူေဌးရဲ႕ အကူအညီေတာင္းတာေၾကာင့္ မ၀ါလည္း သူေဌးစက္ရံုကို ျပန္လုပ္ေနတယ္ဆိုတာ သိတာမို႔-

‘အန္တီ အလည္သက္သက္လာၾကည့္မယ္ေလ လုပ္-မလုပ္ေတာ့ မေသခ်ာေသးဘူး’ လို႔ေျပာေတာ့

‘အန္တီဆီ ၀ါ အခုပဲ ကားလႊတ္ေပးလိုက္မယ္ လိုက္ခဲ့ပါအန္တီ ေနာ္ ေနာ္’
လို႔ ဆိုေတာ့လည္း ‘အိုေက’ မွတစ္ပါး အျခားမရွိၿပီေပါ့။ အိမ္နဲ႔စက္ရံုက နီးေနေတာ့လည္း ၁၀-မိနစ္အတြင္း စက္ရံုက ကား အိမ္ကို ဆိုက္ဆိုက္ၿမိဳက္ၿမိဳက္ ေရာက္လာပါေတာ့တယ္။ ကြ်န္မလည္း ခ်က္ျခင္းဆိုသလို ကားေပၚတက္ၿပီး လိုက္ပါသြားပါတယ္။ စက္ရံုထဲ၀င္လိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ လက္တြဲလုပ္ဘူးခဲ့တဲ့ မ၀ါနဲ႔အတူ ပဌာန္းဆက္ပါ ၀န္ထမ္း အေတာ္မ်ားမ်ားကို ေတြ႔လိုက္ရတယ္။ အားလံုးက ကြ်န္မကို ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ဆီးႀကိဳ ႏႈတ္ဆက္လိုက္ျခင္းဟာ ကြ်န္မရဲ႕ရင္ကို သိမ့္ကနဲေႏြးေထြးသြားေစခဲ့တယ္။ မ၀ါကလည္း ကြ်န္မကို အလုပ္ျပန္၀င္ဘို႔ကိုသာ ဦးတည္ၿပီး ေျပာေနသလို လက္ရွိအေျခအေနက စက္ရံုမွာ အလုပ္သမား ျပႆနာေပၚေနတယ္လို႔ သိလိုက္ရတဲ့အခါမွာေတာ့ တစ္ခ်ိန္က ေက်းဇူးရွင္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ သူေဌးကို ျပန္ေက်းဇူးဆပ္ခ်င္စိတ္ ေပၚလာခဲ့သလို ကြ်န္မအခ်ိန္ေတြကို တန္္ဘိုးရွိရွိ သံုးခ်င္တဲ့စိတ္ေတြေၾကာင့္ မဆိုင္းမတြ ေခါင္းညိတ္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့တယ္။ ေခါင္းညိတ္တယ္ဆိုရင္ပဲ မ၀ါက-

‘တနလၤာေန႔ စဆင္းႏိုင္မလား အန္တီ’တဲ့

‘ဗုဒၶဟူးေန႔ေလာက္မွ ဆင္းပါရေစ ၀ါရယ္’လို႔ အခ်ိဳသတ္လိုက္ရတယ္။

စက္ထဲတစ္ပတ္ ပတ္ၾကည့္ၿပီး ကြ်န္မကို စက္ရံုကားနဲ႔ အိမ္ျပန္ပို႔ေပးခဲ့တယ္။ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ကြ်န္မအေပၚ အၿမဲနားလည္မႈရွိတဲ့ ခင္ပြန္းျဖစ္သူကို အလုပ္လုပ္မည့္အေၾကာင္း ေျပာျပေတာ့ ‘မိန္းမသေဘာပဲေလ’ တဲ့။ ဒီလိုနဲ႔ပဲ ကြ်န္မ ၂၁-၃-၂၀၁၈ ရက္ေန႔မွာ အလုပ္စၿပီး ၀င္ျဖစ္ခဲ့တယ္။

တိုင္းတပါးကေန သူေဌးရဲ႕ ၀မ္းပမ္းတသာ ႀကိဳဆိုတဲ့အသံကို ၾကားရေတာ့ အလုပ္လုပ္ရမွာကို ကြ်န္မပိုၿပီးအားတက္သြားခဲ့တယ္။ တစ္ဆက္တည္း ကြ်န္မအေတြးေလးတစ္ခု၀င္လာတာက အရည္အေသြးျပည့္မွီတဲ့ အေရအတြက္ ထုတ္ကုန္ေတြ ထုတ္လုပ္ႏိုင္ဘို႔၊ အလုပ္ရွင္နဲ႔ အလုပ္သမားအားလံုးအၾကား အစစအရာရာ အဆင္ေျပေစဘို႔အတြက္ ခိုင္ခံ့တဲ့ ‘ေပါင္းကူးတံတား’ တစ္စင္းအျဖစ္ ကြ်န္မ ႀကိဳးစားလိုက္ပါအံုးမယ္လို႔။

ေမတၱာျဖင့္
တီတင့္(၂၄-၃-၂၀၁၈)
၁၃၇၉ ခုႏွစ္၊ တန္ခူးလဆန္း(၉)ရက္ (စေနေန႔)

ခဏေစာင့္ပါ...

 
©2012 အန္တီတင့္၏ အမွတ္တရေလးမ်ား | Design by Mozz