25.3.17

ေက်းဇူးဆပ္နည္း


မေလးရွားဘက္ အလည္သြားတာကျပန္ေရာက္ကတည္းက အခ်ိန္္ေပးလုပ္ရတဲ့ အလုပ္ေတြက ဇယ္ခုတ္သလိုပဲ။ ေခတ္ေရစီးေၾကာင္းအရ ေခတ္လူငယ္ေတြ ဇယ္ခုတ္္ျဖစ္မယ္မထင္။ ကြန္းသီးျခမ္းအရြယ္ညီ လံုးေခ်ာ ေက်ာက္စရစ္ခဲေလးေတြ ၇-လံုးကို ေအာက္မွာ ျဖန္႔က်က္ထားလိုက္ကာ ေက်ာက္စရစ္ တစ္လံုးကို ေကာက္ယူလိုက္ၿပီး အဆိုပါ ေက်ာက္စရစ္လံုးကုိ အေပၚကိုေျမွာက္ၿပီး က်န္ ၆-လံုးထဲကေန အစဥ္အတိုင္း ၁လံုး၊ ၂လံုး၊ ၃လံုး ေကာက္ယူူသြားတဲ့ ကစားနည္းပါ။ တစ္ရြာတစ္ပုဒ္ဆန္း ဆိုသလို တစ္ေနရာနဲ႔ တစ္ေနရာ ကစားနည္းေလးေတြ ကြဲေကာင္းကြဲႏိုင္ပါတယ္။ ကြ်န္မ အလုပ္လုပ္ရင္ တရားနာရင္းလုပ္ေတာ့ တစ္ခ်ိဳ႕တရားေတြက နာဘူးေပမယ့္ အႀကိမ္ႀကိမ္ နာျဖစ္သလို အႀကိမ္ႀကိမ္နာျခင္းကေန တစ္လံုးစ ႏွစ္လံုးစ ကိုယ့္ရဲ႕အယူလြဲေနတဲ့ အမွားေလးေတြ ျပန္တည့္ျဖစ္သြားတယ္ေလ။
အရင္ပို႔စ္ေလးမွာ ကြ်န္မေရးခဲ့ဘူးသလို ေန႔စဥ္ကြ်န္မတို႔ရဲ႕ ပတ္၀န္းက်င္ကေန အၾကားနဲ႔ျဖစ္ေစ အျမင္နဲ႔ျဖစ္ေစ အျဖစ္အပ်က္တစ္ခ်ိဳ႕ကေန ပို႔စ္တစ္ပုဒ္ျဖစ္လာေအာင္ ဖန္တီးလို႔ရပါတယ္။ ‘မု’ ၀င္ေနခ်ိန္မ်ိဳးဆိုရင္ေတာ့ ပို႔စ္တစ္ပုဒ္ျဖစ္ဘုိ႔ မခဲယဥ္းဘူးဆိုေပမယ့္ သတ္ပံု ျမန္မာသဒၵါ တတ္ႏုိင္သမွ် မမွားေအာင္ ျပန္စစ္ေဆးရတာေၾကာင့္ အခ်ိန္ေတာ့နည္းနည္းယူရပါတယ္။ ဒီၾကားထဲ စာလံုုးေပါင္းမွားၿပီး ပါသြားတာလည္း အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာပါ။
အြန္လိုင္းမွာ ဓမၼမိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ မိခင္ဆံုးသြားတာဖတ္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္က အလုပ္သြားမည့္ သားငယ္ ေခါင္းကိုက္လို႔ အလုပ္မသြားခင္ ေဆးေသာက္ေနေတာ့ က်မက ‘ဒီေန႔တစ္ရက္ နားလို႔မရဘူးလား’ လို႔ေမးေတာ့ အလုပ္ကအေရးႀကီးေနလို႔တဲ့။ အဲ့ဒီအေၾကာင္းေလးေတြနဲ႔ ဆက္ႏြယ္ၿပီး ကြ်န္မအေတြးေလးတစ္ခု ေပၚလာတယ္။ ကြ်န္မသိသမွ် ေဆြမ်ိဳး မိတ္ေဆြသဂၤဟ အားလံုးလိုလို မိဘနဲ႔ သားသမီး အျပန္အလွန္ခ်စ္ၾကတဲ့သူေတြျဖစ္ပါတယ္။ ကြ်န္္မအျမင္ကို ေျပာရရင္ မိဘက သားသမီးကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးတာနဲ႔ သားသမီးက မိဘကိုခ်စ္တာ ကြာျခားၾကတယ္။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ သားသမီးဘ၀ ေနခဲ့စဥ္ အခ်ိန္ေလးကို ျပန္ေတြးၾကည့္လိုက္ရင္ အမ်ားစုဟာ လက္ရွိအေျခအေနမွာ တန္ျပန္သက္ေရာက္မႈျဖစ္ေနတာကို ျမင္ေတြ႔ရတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း သားသမီးေတြနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အားမလို အားမရျဖစ္တာ၊ မေက်မနပ္ျဖစ္ေနတာ၊ စိတ္အခန္႔မသင့္ ျဖစ္ေနတာမ်ိဳး မျဖစ္ေစခ်င္ပါဘူး။
ဘယ္လိုအေျခအေနမ်ိဳးေတြျဖစ္ပါေစ မိဘနဲ႔သားသမီး၊ လင္နဲ႔မယား ေမာင္ႏွမမ်ားအခ်င္းခ်င္း သူငယ္ခ်င္းမ်ားအခ်င္းခ်င္း ရင္ထဲကႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ကယ္တင္ႏိုင္တဲ့နည္းေလးကို ေစတနာအရင္းခံလို႔ ျပန္လည္မွ်ေ၀ခ်င္ပါတယ္။ မၾကာခဏ တရားနာေလ့ရွိတဲ့ ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားေတာ့ သိၿပီးသားတရား ျဖစ္မွာအေသအခ်ာ။ တရားေတာ္က-
‘ရွင္နႏၵက ဘိကၡဴနီမ ၅၀၀အား မီးအလင္းျဖင့္ ဥပမာျပေဟာၾကားေသာတရားေတာ္’ ျဖစ္ပါတယ္။
ေလာကမွာ မိဘေတြက သားသမီးေတြအေပၚ စိုးရိမ္ေၾကာင့္က် ဗ်ာပါဒျဖစ္တတ္ၾကသလို သားသမီးေတြကလည္း မိဘေတြ အိုမင္းလာရင္ ဘယ္လိုစိတ္ခ်မ္းသာကိုယ္ခ်မ္းသာ ျဖစ္ေအာင္ ထားရပါ့မလဲလို႔ စိုးရိမ္ေၾကာင့္က် ဗ်ာပါဒ ရွိၾကျပန္တယ္။ မီးေတြတစ္ၿမိဳ႕လံုး ေလာင္ပါက မိဘကသားသမီးကို မကယ္ႏိုင္၊ သားသမီးမ်ားက မိဘကိုမကယ္ႏိုင္ လို႔ေတြးၿပီး စိုးရိမ္တတ္သလို မီးေလာင္ရင္ ဦးတည့္ရာေျပးၾက လႊားၾကနဲ႔ အခ်င္းခ်င္းမကယ္ႏိုင္ၾကတာ ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ့အျဖစ္လို႔ ေတြးၾကတယ္။ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ျမတ္က စိုးရိမ္သင့္တာကို မစိုးရိမ္ပဲ မစိုးရိမ္သင့္တာကို စိုးရိမ္ေနတာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ‘ဒီအျဖစ္အပ်က္ဟာ စိုးရိမ္စရာမဟုတ္သလို ကယ္တင္ႏိုင္ဘို႔ အခြင့္အေရးရွိေသးသလို အခ်င္းခ်င္းျပန္ေတြ႔ႏိုင္မယ့္ အခြင့္အေရးရွိပါေသးတယ္။ ေရေဘး မီးေဘး စစ္ေဘးႀကံဳခဲ့ရင္ ျပန္လည္ဆံုေတြ႔ႏိုင္ပါေသးတယ္။ မိဘေတြဟာ သားသမီးမ်ား ေလာကအလယ္မွာ မ်က္ႏွာမငယ္ရေလေအာင္ ပစၥည္းဥစၥာမ်ား ခ်န္ခဲ့အံုးေတာ့ အမွန္စင္စစ္ အို နာ ေသေဘးနဲ႔ ထားခဲ့ျခင္းပင္။ အခ်င္းခ်င္း မကယ္တင္ႏိုင္တဲ့တရားက မိဘ အိုတာ နာတာ ေသတာကို သားသမီးတို႔က ဘယ္နည္းနဲ႔မွ မကယ္တင္ႏိုင္သလို သားသမီးမ်ား အိုတာ နာတာ ေသတာကို မိဘက ကယ္တင္ဘို႔ မတတ္္ႏိုင္ျခင္းပင္။ မလြဲတန္းစိုးရိမ္ရမယ့္ အစစ္အမွန္ ျဖစ္ရပ္ပါ။ ဘယ္လိုပုဂၢိဳလ္ ဘယ္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ မကယ္ႏိုင္တဲ့ အို နာ ေသ ဒုကၡေဘးအေရးပင္’ လို႔ ဆံုးမၾသ၀ါဒေပးေတာ္မူခဲ့တယ္။
သား သမီးမ်ားက မိဘကို ကယ္တင္ခ်င္ရင္ မဂၢင္အလုပ္သာလုပ္ပါေစ။ ထို႔အတူပဲ မိဘမ်ားက သားသမီးမ်ားကို အမွန္တကယ္ ခ်စ္တယ္ခင္တယ္ၾကင္နာတယ္ဆိုရင္ မဂၢင္အလုပ္ပဲလုပ္ခိုင္းပါ။ ဒီတစ္နည္းပဲရွိျခင္းျဖစ္တဲ့အတြက္ သား သမီးမ်ားက မိဘကို အိုနာေသ မၾကည့္ခ်င္ရင္ ေက်းဇူးကို ျပန္ဆပ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ မဂၢင္အလုပ္ လုပ္ဘို႔ တိုက္တြန္းရမွာျဖစ္ၿပီး မိဘကလည္း သား သမီး အိုနာေသ မျဖစ္ေစခ်င္ရင္ မဂၢင္အလုပ္လုပ္ဘို႔ တိုက္တြန္းေပးရမွာပင္။ မိဘနဲ႔ သားသမီး၊ လင္နဲ႔မယား၊ ေမာင္ႏွမမ်ား မိတ္ေဆြသဂၤဟမ်ား အားလံုး အခ်င္းခ်င္း မဂၢင္အလုပ္လုပ္ဘို႔ တိုက္တြန္း လုပ္ကိုင္ေစခ်င္းဟာ စစ္မွန္တဲ့ ခ်စ္ခင္ၾကင္နာၾကျခင္းပါ။ တစ္ဦးအေပၚတစ္ဦး တန္ဘိုးမဲ့ ေလာကြတ္နဲ႔မဟုတ္ပဲ စစ္မွန္တဲ့ေက်းဇူးဆပ္ျခင္းျဖစ္တဲ့ မဂၢင္အလုပ္လုပ္ဘို႔ တိုက္တြန္းမႈမ်ားဟာ အားလံုး ပုဂၢိဳလ္တို႔ ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာ က်ခဲ့တဲ့မ်က္ရည္ အဆံုးသတ္ႏိုင္မွာပါ။ ဆိုလိုျခင္းက ေလာကြတ္ေတြနဲ႔အခ်ိန္ကုန္လြန္ခဲ့လို႔၊ အပိုစကားေတြ အေျပာမ်ားခဲ့လို႔ မိဘေသလို႔ သားသမီးငို၊ သားသမီးေသလို႔ မိဘငို မ်က္ရည္နဲ႔ ဇာတ္သိမ္းၾကရတဲ့ အျဖစ္ဆိုးကေန ကင္းလြတ္ႏိုင္ၾကမွာျဖစ္ပါတယ္။ ေလာကြတ္အလုပ္မလုပ္ပဲ မဂၢင္အလုပ္လုပ္မွသာ အိုပြဲ နာပြဲ ေသပြဲဇာတ္သိမ္းပါလိမ့္မယ္။ မ်က္ရည္က်ဇာတ္သိမ္းရတဲ့တရားလို႔ ဆိုရင္လည္း မမွားပါ။
ဘိကၡဴနီမ ၅၀၀ထဲမွာ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္သူ ဘိကၡဴနီမႀကီးက ျမတ္စြာဘုရားကို ‘တပည့္ေတာ္မတို႔အားလည္း ဆံုးမေတာ္မူပါ ပစ္မထားပါနဲ႔ တရားျပေတာ္မူပါ ဘုရား’ လို႔ေလွ်ာက္ထားတဲ့အတြက္ ဘုရားက ရဟႏၲာမ်ားကို အလွည့္က် တရားေဟာေစပါတယ္။ ရွင္နႏၵတရားသာနာျဖစ္ပါက ဘိကၡဴနီမ ၅၀၀ဟာ မိမိတို႔ တစ္ေယာက္တစ္မ်ိဳး ကိုယ္စီကိုယ္ငွ ေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့ ေသာတာပန္၊ သကဒါဂါမ္၊ အနာဂါမ္၊ ရဟႏၲာမ ျဖစ္မွာပဲလို႔စိတ္ကူး အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ႀကိဳတင္ေတြးၾကတယ္။ ၀ိပႆနာတရားမ်ားဟာ ခႏၶာငါးပါးနဲ႔ အနိစၥတရားမ်ားျဖစ္ေပမယ့္ သူ႔ေ၀ေနယ်နဲ႔သူက်မွ အကြ်တ္္တရားရျခင္းဆိုတာ မွတ္သားစရာပင္။ ရွင္နႏၵရဲ႕ တရားေဟာပံုက တစ္ျခားရဟႏၲာမ်ားနဲ႔မတူ တရားနာသူေတြကို ‘မသိတာဆိုရင္ေမးပါ နားမလည္ရင္ ျပန္ေမးပါ ထပ္ရွင္းျပမယ္’ လို႔ဆိုကာ တရားမနာမီ စိတ္ရႊင္မႈရေစတယ္။ ဥပမာနဲ႔ေဟာရာမွာ-
ဆီ၊မီးဇာ၊မီးေတာက္၊အလင္းမွာ မီးေတာက္ဆိုတာ အနီးအနားမွာတင္ ရွိႏိုင္ၿပီး အလင္းကေတာ့ ေ၀းလံတဲ့အထိ စြမ္းအားရွိသေလာက္သြားႏိုင္တာ ခြဲျခားသိဘို႔လိုပါတယ္။ ဆီလည္းခမ္းတတ္၊ မီးဇာလည္းေသတတ္၊ မီးေတာက္လည္း ၿငိမ္းတတ္ ဒီသံုးမ်ိဳးအေၾကာင္းေၾကာင့္ ဆက္သြယ္ေနတဲ့ အလင္းဟာ ဒီသံုးမ်ိဳးထက္ အရင္ဆံုးေပ်ာက္ပါတယ္။ ‘ဘာေၾကာင့္ အလင္း အရင္ေပ်ာက္သလဲ’ လို႔ေမးခဲ့ရင္ ေပ်ာက္တတ္တဲ့ ဓမၼအေပၚမွာလည္း အျမန္ဆံုးေပ်ာက္ရမည့္တရားက အလင္းျဖစ္ေနလို႔ပါ။ ဆီ၊ မီးဇာ၊ မီးေတာက္ သံုးမ်ိဳးထဲက တစ္ပါးပါး ေပ်ာက္ပ်က္တာနဲ႔ အလင္းက အရင္ဆံုးေပ်ာက္မွာပါ။ ဥပမာျပၿပီး ခႏၶာထဲသြင္း၊ ခႏၶာဘက္လွည့္ေဟာေသာ္ မ်က္လံုး(ရုပ္)က ဆီနဲ႔တူ၊ အဆင္း(ရုပ္)က မီးဇာနဲ႔တူ၊ ျမင္စိတ္(နာမ္)က မီးေတာက္နဲ႔တူ။ ျမင္တာေလးက ေကာင္းတယ္/မေကာင္းဘူး ဆိုတဲ့ ေ၀ဒနာဟာ အလင္းနဲ႔တူပါတယ္။ အနိစၥသံုးခုေပၚမွာ မွီေနတဲ့ ေ၀ဒနာ အရင္ပ်က္တယ္။ မ်က္လံုး၊ အဆင္း၊ ျမင္စိတ္၊ ေ၀ဒနာတို႔ အားလံုးဟာ အပ်က္တရားမ်ား။ ထိုသံုးပါးေပၚမွာ ေ၀ဒနာက မွီေနရတဲ့အတြက္ အလင္းေရာင္နဲ႔တူတယ္။ ရႈတဲ့အခါသံသယမရွိပါနဲ႔။ မ်က္လံုး(ရုပ္တရား) အဆင္း(ရုပ္တရား) ျမင္စိတ္(နာမ္တရား) တို႔လည္း အပ်က္တရားပါ။ ပ်က္ပ်က္ေနတဲ့တရားဟာ အနိစၥတရားသက္သက္၊ ဒုကၡတရားသက္သက္၊ အနတၱတရား သက္သက္ပင္။ အေၾကာင္းပ်က္က အက်ိဳးပ်က္မည္။ အနိစၥေၾကာင့္ျဖစ္တဲ့တရား မလြဲတန္းဧကန္အနိစၥပင္ျဖစ္ရမွာပင္။ ရွင္နႏၵရဲ႕ တရားအဆံုးမွာ ဘိကၡဴနီမ ၅၀၀တို႔ ျဖစ္ပ်က္ျမင္ ျဖစ္ပ်က္မုန္း ျဖစ္ပ်က္ဆံုးၿပီး ကိုယ္စီ ရည္မွန္းထားတဲ့ ေသာတာပန္၊ သကဒါဂါမ္၊ အနာဂါမ္၊ ရဟႏၲာမတို႔ျဖစ္သြားၾကပါတယ္။
ေဆြမ်ိဳး မိတ္ေဆြသဂၤဟအေပါင္းလည္း လက္ရွိရထားတဲ့ခႏၶာငါးပါး(ရုပ္ နာမ္ႏွစ္ပါး)ကို ဒီဘ၀မွာ ဇာတ္သိမ္းမယ္လို႔ ​ေမွ်ာ္​မွန္းႏိုင္ၾကပါေစ။

မဂ္ရႏိုင္ေသာ အေၾကာင္း(၅)ပါး

ယံုၾကည္က်န္းမာ စိတ္ေျဖာင့္စြာျဖင့္
လြန္စြာအားထုတ္ နာမ္ႏွင့္ရုပ္ကို
ျဖစ္ ခ်ဳပ္ ဉာဏ္ျမင္ ဤငါးအင္
မွန္ပင္မဂ္ရေၾကာင္း။
သူေတာ္ဆည္းကပ္ ျမတ္တရားနာ
ေလ်ာ္စြာအက်င့္ မဂ္ဖိုလ္ဖြင့္
ရလိမ့္ဧကန္သာ။ ။

မဂ္မရႏိုင္ေသာ အေၾကာင္း(၅)ပါး

မစြန္႔ကာမ ဆရာမရွိ
၀ီရိယေလ်ာ့ အားအင္ေပ်ာ့ကာ
လြန္စြာယူမွား ဤငါးပါး
တရားမဂ္ဖိုလ္ ေ၀းေလသတည္း။ ။

(ဆက္လက္ႀကိဳးစားပါဦးမည္)

ေမတၱာျဖင့္
တီတင့္(စက္မႈတကၠသိုလ္)
၂၄-၃-၂၀၁၇ (ေသာၾကာေန႔)

ခဏေစာင့္ပါ...

 
©2012 အန္တီတင့္၏ အမွတ္တရေလးမ်ား | Design by Mozz