6.6.17

စုေဆာင္းရိကၡာ


အခုတစ္ေလာ ပို႔စ္ေရးဘို႔ရာ ကုန္ၾကမ္းေတြကမ်ားေနေလေတာ့ ဘယ္ကုန္ၾကမ္းကစၿပီး ကိုင္တြယ္ရမွန္းမသိေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ေနခဲ့ပါတယ္။ ကုန္ၾကမ္းမရွိေတာ့လည္း မေရးျဖစ္ျပန္။ မထင္မွတ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ေမွ်ာ္လင့္မထားတဲ့ အေၾကာင္းကိစၥ ႀကီး ငယ္ေတြဟာ အခ်ိန္အခါနဲ႔ တေျပးညီ ကိုယ့္ဆီကို ဆိုက္ဆိုက္ၿမိဳက္ၿမိဳက္ ေရာက္လာျပန္ေတာ့ ကုန္ၾကမ္းေတြပံုလို႔ေနတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ရက္ပိုင္းက ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါး ေအးခ်မ္းမႈကို အစြမ္းကုန္ ေပးႏိုင္စြမ္းရွိတဲ့ ေအးခ်မ္းရိပ္ၿမံဳ ၀ိပႆနာတရားစခန္းမွာ (၁၀)ရက္တာ တရာအားထုတ္ရင္း ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကို အနက္ရိႈင္းဆံုး နားလည္ႏိုင္ေအာင္ တတ္ႏိုင္သေလာက္ က်င့္ႀကံပြားမ်ား အားထုတ္လိုတာေၾကာင့္လည္း အဆင္ေျပရင္ေျပသလို သြားေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ ႏူးညံ့ သိမ္ေမြ႔ ေပ်ာ့ေျပာင္းလွတဲ့ ၀ိပႆနာ တရားေတာ္ကို အႀကိမ္ႀကိမ္နာျဖစ္တဲ့အခါ တရားနာသူတို႔ရဲ႕ ႏွလံုးသားမွာ တြယ္ညိလာတဲ့ တရားေတာ္မ်ားကို ထပ္တလဲလဲ နာလာခ်င္တယ္ဆိုတာကို တရားအားထုတ္သူတို႔ လက္ခံမွာပါ။ ဓမၼတရားေတာ္ဟာ အဓမၼတရားေတာ္ မဟုတ္တာကိုလည္း လက္ေတြ႔က်င့္ႀကံသူတို႔ရဲ႕ခႏၶာမွာ ဉာဏ္စိုက္ၾကတာေၾကာင့္ ပိုမိုသေဘာေပါက္ေနၾကမွာ အေသအခ်ာပါ။
တရားစခန္းအေၾကာင္းကို တစ္ပိုင္းတစ္စေရးၿပီး မ်ားေျမာင္လွတဲ့ ကိစၥရပ္ေတြေၾကာင့္ ေရွ႕မဆက္ႏိုင္ခဲ့သလို ပို႔စ္တစ္ပုဒ္အဆံုးသတ္ဘို႔ကို အခ်ိန္ကလည္း မေပးႏိုင္ခဲ့ျပန္။ ဒီလိုနဲ႔ ဒီကေန႔ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြဆံုၿပီး သန္လ်င္ဘက္မွာရွိတဲ့ သဘာ၀တရားရိပ္သာဆီကို ယြန္းၾကၿပီး ေလ့လာေရးဆင္း လွဴတန္းျခင္းကုသိုလ္ကို ျပဳလုပ္ၾကတယ္။ တစ္မူးရွိလို႔ တစ္ပဲလွဴ ဆိုသလို ကြ်န္မရဲ႕သူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုးဟာ မၾကာခဏဆံုဆည္းျဖစ္ၾကသလို တစ္ဦးတစ္ေယာက္က လွဴဘို႔ႏိႈးေဆာ္လိုက္တာနဲ႔ အားလံုးလို ေခါင္းၿငိမ့္ၿပီးသားပင္။ အသက္အပိုင္းအျခားအရ အသက္ေလးေတြရလာေလ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး ပိုမိုလို႔ ေႏြးေထြးလာၾကသလို ဆံုၾကၿပီဆိုရင္ ရယ္ေမာစရာကအစျပဳလို႔ တရားအေၾကာင္းေလးေတြ ေဆြးေႏြးျဖစ္ၾကတယ္။ စိတ္တူကုိယ္တူရွိၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြမို႔လည္း ဘယ္အခ်ိန္္ ဘယ္ကာလမွာျဖစ္ျဖစ္ မျမဲေသာအနိစၥတရားသေဘာကို လက္ကိုင္ထားၿပီး ရာထူး ဂုဏ္သိမ္ စည္းစိမ္ဥစၥာ မွန္သမွ်တုိ႔ကို ဥပေကၡာျပဳထားၾကပါတယ္။ 

၅-၆-၂၀၁၇ (တနလၤာေန႔) မနက္ ၆နာရီတိတိ ေျမာက္ဒဂံု Café 47 ဒါမွမဟုတ္ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ရဲ႕အိမ္မွာဆံုၾကဘို႔ ခ်ိန္းထားတဲ့အတိုင္း တစ္ခ်ိဳ႕က Café 47 ကိုေရာက္လာၾကသလို တစ္ခ်ိဳ႕က သူငယ္ခ်င္းအိမ္မွာ စုၾကၿပီး Café 47 ကိုဆက္လာၾကတယ္။ လူစံုတဲ့အခါ မနက္စာအဆာေျပ စားသံုးၾကတယ္။ ခင္ပြန္းျဖစ္သူေတြက မိုးမလင္းခင္ အိပ္ယာကေနထၿပီး သန္လ်င္ဘက္သြားမယ့္ ဇနီးျဖစ္သူေတြကို လိုက္လံပို႔ေဆာင္ ေပးၾကတာကိုျမင္ရတာ ၾကည္ႏူးစရာပါ။ အိမ္ေထာင္သက္ေတြ ႏွစ္ေပါင္း ၃၀-၃၅ ၀န္းက်င္ရွိေနၾကခ်ိန္မွာ ေႏြးေထြးတဲ့ မိသားစုမ်ားကိုယ္စီ မေျပာင္းမလဲ ရွိေနျခင္းဟာလည္း မဂၤလာ တစ္ပါးပင္ မဟုတ္ပါလား။ 


 မနက္ ၇-နာရီတိတိမွာ အုပ္စုထဲက သေဘာေကာင္း မေနာေကာင္း သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က စီစဥ္ေပးတဲ့ ၁၅-ေယာက္ဆန္႔ အန္စာတံုးကားေလး နဲ႔ သန္လ်င္ဘက္ကို စတင္ထြက္ခြာလာခဲ့ၾကပါတယ္။ ၈နာရီမွာ ကြ်န္မတို႔ဦးတည္ၿပီးလာတဲ့ သဘာ၀တရားရိပ္သာကို ေရာက္ခဲ့ၾကၿပီး အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးနဲ႔ ေတြ႔ပါတယ္။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ေျပာျပခ်က္အရ ဆရာေတာ္ ရန္ကုန္ဘက္ႂကြသြားတာေၾကာင့္ ေန႔လည္ေလာက္မွ ျပန္ေရာက္မယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ကြ်န္မတို႔အဖြဲ႔လည္း ေနာက္ဆက္တြဲ အစီအစဥ္ေတြရွိေနတဲ့အတြက္ ဆရာေတာ္ျပန္ေရာက္တဲ့အခ်ိန္အထိ ေစာင့္ဆိုင္းျခင္းမလုပ္ေတာ့ပဲ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးကို အလွဴေငြ ေပးအပ္လွဴဒါန္းၾကပါတယ္။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးကေန တာ၀န္ခံ တစ္ေယာက္ကို ကြ်န္မတို႔အဖြဲ႔နဲ႔ ထည့္ေပးၿပီး တရားရိပ္သာထဲမွာ ကြ်န္မတို႔သိခ်င္တာေလးေတြ အေသးစိတ္ ေလ့လာႏိုင္ေစဘို႔ လိုက္လံျပသရင္း ရွင္းျပေစပါတယ္။ က်ယ္၀န္းလွတဲ့ေက်ာင္းျဖစ္တဲ့ သဘာ၀တရားရိပ္သာေက်ာင္းရဲ႕ ထူးျခားခ်က္ကေတာ့ ေက်ာင္းကိုေရာက္လာသမွ်ေသာ ရုပ္ျမတ္မေရြး လူသားအားလံုးကို လက္ခံၿပီး ေစာင့္ေရွာက္တဲ့ ဆရာေတာ္ရဲ႕ ေမတၱာေစတနာ ႀကီးမားပံုကို စာနဲ႔ေဖၚျပလို႔ မရႏိုင္ပါ။ ရဟန္း သီလရွင္ အမ်ိဳးသားေယာဂီ အမ်ိဳးသမီးေယာဂီ အဘိုး အဘြားတို႔အျပင္ ေရာက္လာသမွ် ေရာဂါေပါင္းစံုနဲ႔ လူသားတို႔ကို သဘာ၀တရားရိပ္သာမွာ ေနရာထိုင္ခင္းေပးၿပီး ေကြ်းေမြးေစာင့္ေရွာက္ၿပီး ေဆးကုသေပးျခင္းတို႔ကို ေဆာင္ရြက္ေပးသလို တရားရဘို႔အတြက္ပါ အျခားတရားစခန္းမ်ားလို စည္းကမ္းစနစ္တက် တရားျပေဟာေျပာတာကို ျမင္ရသူတို႔အဘို႔ ပီတိမျဖစ္ပဲမေနႏိုင္ပါ။


 ေက်းဇူးရွင္ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမသာရ သက္ေတာ္(၄၅)ႏွစ္ျပည့္
ေမြးေန႔အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ စီစဥ္ေရးသားပူေဇာ္ထားသည့္ စာအုပ္မွ ဤပံုအားကူးယူပါတယ္


 နာမ္ႏွင့္ရုပ္

အလွဴေပး အလွဴခံ ရုပ္ႏွင့္နာမ္ ဧကန္ အနိစၥ။
အလွဴေပး အလွဴခံ ရုပ္ႏွင့္နာမ္ ဧကန္ ဒုကၡ။
အလွဴေပး အလွဴခံ ရုပ္ႏွင့္နာမ္ ဧကန္ အနတၱ။

အေဆာင္တိုင္းမွာ အေဆာင္မွဴးမ်ားထားရွိၿပီး အုပ္ခ်ဳပ္ေစၿပီး တစ္ေန႔တာလုပ္္ေဆာင္ရမယ့္ အခ်ိန္ဇယားေတြကို အေဆာင္၀မွာ ကပ္ထားပါတယ္။ ကြ်န္မတို႔ အထပ္အားလံုး ေလ့လာၿပီးတဲ့အခါ အသက္ ၁၁၂ႏွစ္ရွိၿပီျဖစ္တဲ့ အဘြားတို႔ရွိရာ အေဆာင္ဘက္ကို သြားေရာက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ အခန္းက ေပ ၂၀ ပတ္လည္ေလာက္ရွိၿပီး ဘာသာျခား အဆုပ္ေ၀ဒနာရွင္ အဘြားတစ္ေယာက္ အပါအ၀င္ စုစုေပါင္းအဘြား ၆-ေယာက္ ရွိပါတယ္။ အဘြားတစ္ေယာက္ကေတာ့ ကင္ဆာလူမမာအျဖစ္နဲ႔ ျမင္ေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္။ ကြ်န္မတို႔အဖြဲ႔လည္း အဘြားတို႔ကို တစ္ဦးခ်င္းဆီ တစ္ႏိုင္လွဴဒါန္းၾကပါတယ္။ ဂီလာနေယာဂီမ်ား မတ္လ ၂၀ရက္ ၂၀၁၇ ရက္ေန႔အထိ စုစုေပါင္း ၈၉၂ ဦးရွိခဲ့ပါတယ္။ (၁၆-၆-၂၀၀၈) ကေန (၂၀-၃-၂၀၁၇) ရက္ေန႔အထိ အနိစၥေရာက္သူ ေယာဂီဦးေရေပါင္း (၉၁၄)ဦး ရွိခဲ့တယ္လို႔သိရပါတယ္။ ဒီေန႔အထိ သဘာ၀တရားရိပ္သာမွာ ေယာဂီစုစုေပါင္း ၃၀၀၀ ေက်ာ္ရွိေနၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။







 
ခႏၶာ အနိစၥ

အသက္စည္းစိမ္၊ ခႏၶာအိမ္ကား
တိမ္တခဲနက္၊ ၾကည့္ရင္းပ်က္သို႔
မ်က္စိေအာက္တြင္၊ လြင့္ေပ်ာက္စဥ္၍
သခၤါရစက္၊ သူ႔ပိုင္နက္၌
သြက္သြက္လည္ကာ၊ ပါရရွာသည္
ခႏၶာ အနိစၥပါတကား။


ၾကည္လင္ေအးခ်မ္းေသာ အၿပံဳးမ်က္ႏွာနဲ႔ အဘြားေယာဂီ
ဓာတ္ေလွခါးမသံုးပဲ လမ္းေလွ်ာက္တက္ ေယာဂီမ်ား
အသက္ ၁၁၂ႏွစ္ရွိၿပီျဖစ္တဲ့ အဘြား
ကင္ဆာျဖစ္ေနေပမယ့္ တရားေတာ္ေၾကာင့္ ခံႏိုင္ရည္ရွိပံု ေျပာျပတဲ့ ေယာဂီ
 အလွဴေငြကိုလက္ခံရင္း ဆုေတြအမ်ားႀကီးျပန္ေပးတဲ့ အဘြား
အနိစၥ

သံုးဆယ့္တစ္ရြာ သတၱ၀ါတို႔
ခႏၶာငါးခုိ ရွိတိုင္းကိုယ္လည္း
အိုတေရြ႕ေရြ႕ ေနာက္ဆံုးေန႔၌
စုတိမၿမဲ ၿပိဳကြဲအားလံုး
ေနာက္ဘိတ္ဆံုး၏။


မနက္ ၉နာရီမွာ ကြ်န္မတို႔အဖြဲ႔ ေက်ာက္တန္းေရလယ္ဘုရားဖူးဘို႔ ဆက္ထြက္ျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္။ ဘုရားဖူးၿပီး အျပန္ က်ိဳက္ေခါက္ေစတီေတာ္၀င္ဖူးကာ ပြင့္ထမင္းဆိုင္မွာ ေန႔လည္စာ ၀င္စားခဲ့ၾကတယ္။ အလွဴလွဴရင္း ဘုရားဖူးရတာလည္း ေပ်ာ္ရႊင္စိတ္ၾကည္ႏူးစရာပင္။ မတိုင္ခင္တစ္ရက္က မိုးႀကီးသည္းထန္ ေလျပင္းေတြ တိုက္ခဲ့ေပမယ့္ ကြ်န္မတို႔အဖြဲ႔ သြားတဲ့ေန႔မွာ ရာသီဥတုက ၾကည္လင္ေနတာေၾကာင့္ အလွဴအတန္းအၿပီး ေရလယ္ဘုရားဖူးၾကရတာ အခက္အခဲမရွိ အစစအရာရာ အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႔ပါတယ္။ အျပန္ခရီးမွာ က်ိဳက္ေခါက္ဘုရား ၀င္ဖူးၿပီး 'ပြင့္'မွာ ေန႔လည္စာ ၀င္စားၾကတယ္။ ခရီးစဥ္တစ္ေလွ်ာက္ တစ္ဖြဲ႔လံုးကို အစစအရာရာကူညီေပးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ သားေလး ဖိုးသားကိုလည္း အဖြဲ႔ကိုယ္စား ေက်းဇူးတင္ပါတယ္လို႔ ေျပာပါရေစ။ အသက္အရြယ္ရလာတဲ့ ကြ်န္မတို႔တစ္ေတြ ဘယ္သြားသြား ဘာလုပ္လုပ္ စိတ္ေနာက္ကို ကိုယ္လိုက္ႏိုင္ဘို႔ ႀကိဳးစားေနရခ်ိန္ ေရာက္လာပါၿပီ။ အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ကြ်န္မတို႔နဲ႔ အတူလိုက္မပါႏိုင္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကိုလည္း ေနာက္တစ္ေခါက္ေတာ့ အတူတကြ လိုက္ႏိုင္ဘုိ႔အတြက္ အခြင့္အေရးေလး ႀကံဳၾကမွာပါလို႔ ေျပာရင္း ဒီပို႔စ္ကိုဒီေလာက္နဲ႔ အဆုံးသတ္လိုက္ပါၿပီ။





တို႔မ်ားတစ္ေတြ-
ေမတၱာေစတနာ အရင္းခံကာ
လွဴၾကတန္းၾက ႀကံဳဆံုခဲ့သမွ်
တိုေတာင္းလွတဲ့ ခ်ိန္ကာလရဲ႕
သံသရာစက္က မလြတ္ထြက္ခင္
ရိကၡာထုပ္ျပင္ၾကပါစို႔ သူငယ္ခ်င္းတို႔။

( ကဗ်ာမပီ စာမညီလည္း သည္းခံဖတ္ၾကပါလို႔ :P )

ေမတၱာျဖင့္
တီတင့္ (စက္မႈတကၠသိုလ္)
(၆-၆-၂၀၁၇)

ခဏေစာင့္ပါ...

 
©2012 အန္တီတင့္၏ အမွတ္တရေလးမ်ား | Design by Mozz