30.12.13

ရက္စြဲမ်ားမွ ရက္စြဲတစ္ခု


ဒီကေန႔မနက္ အိပ္ယာကေန အေစာႀကီးႏိုးေနတယ္ ေစာဆို မနက္၄နာရီထဲက ႏိုးေနခဲ့တာ ထံုးစံအတိုင္း ေခါင္းအံုးနေဘးမွာ ထားတဲ့ ဖုန္းေလးကိုယူ ေဖ့ဘုတ္ ဖြင့္ၾကည့္ၿပီး ဟို လိုက္ခ္ ဒီ လိုက္ခ္နဲ႔ ေရျခားေျမျခားေရာက္ နံပါတ္-၅ေျမာက္ ေမာင္ေလးကိုျမင္ေတာ့ ခ်တ္တင္လုပ္ရင္း တစ္နာရီေလာက္ အခ်ိန္ကုန္သြားတယ္

ဒီကေန႔… ဘေလာ့မွာ ပို႔စ္တစ္ပုဒ္ေရးခ်င္ေနတယ္ ဘာေခါင္းစဥ္နဲ႔ ဘာေရးရမယ္ဆိုတာ စဥ္းစားမရေပမယ့္ စာေရးခ်င္ေနခဲ့တယ္ နာရီလက္တံေတြလဲ စည္းခ်က္မွန္မွန္ မရပ္မနားသြားေနေလရဲ႕ ၂၀၁၃ခုႏွစ္လဲ ကုန္ဆံုးဘို႔ တျဖည္းျဖည္းနီးကပ္လာၿပီ ေနျပည္ေတာ္နဲ႔ ရန္ကုန္ကို အိမ္ဦးနဲ႔ၾကမ္းျပင္ပမာ လူးလာေခါက္တု႔ံ သြားလိုက္ျပန္လိုက္။ စိတ္ေတြဘာလို႔ မရႊင္လန္းပါလိမ့္ ထိုင္းထိုင္းမႈိင္းမႈိင္း ေတြေတြေ၀ေ၀ ေနရတာမ်ိဳးကို သေဘာမက်တာေၾကာင့္ ၿမိဳ႕ထဲတစ္ပတ္ ေလွ်ာက္သြားပစ္လိုက္တယ္ ကားေတြၾကပ္ေတာ့ အာရံု မလြင့္္ေတာ့ဘူးေလ ကားေတြကိုပဲ သတိထားေနရတာမို႔ အာရံုစုစည္းမႈေလး ရတယ္ဆိုပါေတာ့ အက်ိဳးရွိေအာင္ ၿမိဳ႕ထဲေရာက္တဲ့အခါမွာ လုပ္စရာရွိတဲ့ အလုပ္ေလးေတြ ရွာႀကံလုပ္ျဖစ္တယ္။ တစ္ခ်က္ခုတ္ ႏွစ္ခ်က္ျပတ္တာမို႔ စိတ္သက္သာရာရတယ္။ ၿမိဳ႕ထဲကျပန္ေရာက္ေတာ့ ထမင္းစားၿပီး အြန္လိုင္းေပၚ ေရာက္လာတဲ့အခါမွာ ၾကည္ႏူးစရာ စံုတြဲဓာတ္ပံုေလး တစ္ပံုနဲ႔အတူ ကြန္မန္႔ေပါင္းမ်ားစြာကို ဖတ္ခြင့္ရလိုက္တဲ့အခိုက္ စေတးတပ္ေလးတစ္ခု မျဖစ္မေန တင္ျခင္တဲ့စိတ္ ေပၚလာတာမို႔ တင္ျဖစ္ခဲ့တယ္

၂၀၁၃ ဒီဇင္ဘာလ ၃၀ (တနလၤာေန႔) သိၾကားေစသက္ေသညႊန္း....

က်မဘ၀ရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေပါင္းစံုကို ဖန္တီးခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းအရာမ်ားစြာထဲမွာ.... ဒီကေန႔ျမင္ေတြ႕လိုက္ရတဲ့ တူမေလးဇာဇာနဲ႔ တူေတာ္ေမာင္ေက်ာ္ေက်ာ္တို႔ရဲ႕ ၾကည္ႏူးဖြယ္ရာ တူစံုတြဲဓာတ္ပံုေလး... ျမင္လိုက္ရ တခဏအတြင္းမွာ အတိုင္းအတာမဲ့ ေဖာ္ျပရခက္တဲ့ ရင္တြင္းပီတိေတြ က်မရင္ထဲ ရပ္တံ့မႈမရွိေတာ့ပဲ တစ္သြင္သြင္ စီးဆင္းေနပါေတာ့တယ္....

So happy to see u two back together .....
Hoping to see u both together forever ....

ဂိုဂယ္မွကူးယူျခင္းပါ

၂၀၁၃ခုႏွစ္ကုန္ဘို႔ တစ္ရက္အလို ဒီဇင္ဘာလ ၃၀ရက္ေန႔မွာ က်မရဲ႕ ၂၀၁၃ခုႏွစ္အတြက္ ေနာက္ဆံုးပို႔စ္ေလး တစ္ပုဒ္အျဖစ္ ေရးျဖစ္လိုက္ပါတယ္။ တစ္ခါတုန္းက ဇယမဂၤလာ မွတ္စုပေဒသာကေန ေရးသားမွ်ေ၀ခဲ့ဘူးတဲ့ ကဗ်ာေလးပါ-

၀ဋ္ေႂကြးၾကမၼာ

၀ဋ္ေႂကြးၾကမၼာ ဖန္ေလရာသို႔
သြားလာေနရ လူ႔ဘ၀မွာ
ခ်စ္ရမုန္းရ ၿပံဳးငိုရႏွင့္
ျဖစ္ၾကပ်က္ျပန္ ေလာကဓံကို
လြန္္ဆန္မရ နာခံရမို႔
ဘ၀အစ ငိုခဲ့ရၿပီ
ဘ၀အဆံုး ငိုနိဂံုးႏွင့္
ေနတုန္းခုခါ ငိုရပါလွ်င္
ဘယ္မွာမုခ် လူ႔ဘ၀ကို
အရေတာ္မည္ ရွိမည္နည္း။
ခ်စ္မုန္းမရည္ ငိုရယ္မၿမဲ
ထင္တိုင္းလြဲရာ လိုက္မွားရွာလို႔
ပဋာေျမလူး ရူးခဲ့ဘူးၿပီ
အရူးမသည္ ထူးရမည္မို႔
ဉာဏ္ရည္ထြန္းေတာက္ အသိေပါက္ေသာ္
လြတ္ေျမာက္ငိုရည္ ႏွလံုးတည္၍
ေထရ္ရီတစ္ပါး ျဖစ္လင့္ျငားသည္
စဥ္းစားနည္းယူဖို႔ပင္တည္း။

စာဖတ္သူ ေဆြမ်ိဳး မိတ္ေဆြသဂၤဟနဲ႔ ဘေလာ့ဂါေရာင္းရင္းအေပါင္း ႏွစ္ လ ရက္ ေျပာင္းလဲမႈတိုင္းမွာ စိတ္ဓာတ္အစဥ္ ၾကည္လင္ေအးျမ ခ်မ္းသာသုခနဲ႔ ျပည့္၀ၾကပါေစလို႔ မဂၤလာႏႈတ္ခြန္းစကားေလး ေခြ်ခဲ့ပါရေစ။

ေမတၱာျဖင့္
အန္တီတင့္

ခဏေစာင့္ပါ...

 
©2012 အန္တီတင့္၏ အမွတ္တရေလးမ်ား | Design by Mozz