26.1.16

မယံုေပမယ့္ ႀကံဳခဲ့ဘူးတယ္-၅


သတင္းမွန္သတင္းစံုမ်ားရဲ႕ သတင္းတစ္ပုဒ္အျဖစ္ 'သရဲကအမွ်ေတာင္းေသာျဖစ္ရပ္မွန္' ဆိုတဲ့ ဗြီဒီယိုဖိုင္ကို ေဖ့ဘုတ္မွာ ေမာင္ရန္ေအာင္က ပူးတြဲတင္ရင္း အစ္မျဖစ္သူရဲ႕ လတ္တေလာအေတြ႔အႀကံဳ စေတးတပ္ကို ဖတ္မိၿပီး က်မအတြက္ ေရးစရာ ပို႔စ္တစ္ပုဒ္ ေပၚလာတယ္။ တခါတရံ ထူးဆန္းဖြယ္ရာ ကိစၥမ်ားေျမာင္ လူတိို႔ေဘာင္မွာ ႀကံဳေတြ႔ရတတ္သလို မယံုရခက္ ယံုရခက္ျဖစ္ရပ္မွန္မ်ားလည္း လက္ေတြ႔ႀကံဳျပန္ေတာ့ ျငင္းဆိုစရာ အေၾကာင္းမရွိျပန္။ တကယ္တမ္း ေတြးၾကည့္မယ္ဆိုရင္ နာနာဘ၀ ၀ိနာဘ၀ဆိုတဲ့ စကားလံုးေတြဟာ အိုင္တီေခတ္္ေရာက္မွ ေပၚလာျခင္းမ်ိဳးမဟုတ္ပဲ က်မတိို႔ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာ က်င္လည္ခ်ိန္ထဲက သေႏၶတည္ၿပီးသား စကားလံုးမ်ားပါ။ အခုေရးမယ့္ ပို႔စ္ေလးဟာ က်မရဲ႕ဘေလာ့မွာ ၇-၁၀-၂၀၁၅ရက္ေန႔က တင္ခဲ့တဲ့ မယံုေပမယ့္ ႀကံဳခဲ့ဘူးတယ္-၄ နဲ႔ ဆက္ႏြယ္လ်က္ရွိပါတယ္။ အဲ့ဒီပို႔စ္ေလးရဲ႕ အေၾကာင္းရင္းအတိုခ်ဳပ္ေျပာရရင္ျဖင့္ မိသားစုလုပ္ငန္းထဲက ၀န္ထမ္းတစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ဦးေ၀လြင္ဦး ရုတ္တရက္ေသဆံုးခဲ့ၿပီး ေကာင္းရာမြန္ရာ ဘံုဘ၀ကိုေရာက္ရွိေစျခင္း အလို႔ငွာ လုပ္ငန္းေတြအေပၚ ေစတနာထားကာ တာ၀န္ေက်ပြန္သူ ဦးေ၀လြင္ဦးကိုရည္စူးၿပီး သံဃာေတာ္အရွင္သူျမတ္တို႔ကို လုပ္ငန္းလုပ္ကိုင္ရာ ရံုးခန္းသို႔ ပင့္ဖိတ္ ဆြမ္းေကြ်း လွဴဒါန္းမႈအစုစုတို႔အတြက္ အမွ်ေပးေ၀ခဲ့တဲ့ ပို႔စ္ေလးတစ္ပုဒ္ပါ။
ဒီဇင္ဘာလ ၂၅ရက္ေန႔က ေသာၾကာေန႔ျဖစ္ၿပီး ရံုးပိတ္ရက္ ၃-ရက္ဆက္တိုက္ ျဖစ္ခဲ့တာေၾကာင့္ က်မတို႔ ဇနီးေမာင္ႏွံ၊ သားႀကီးတို႔ ဇနီးေမာင္ႏွံနဲ႔ တူမေလးအပါအ၀င္ မိသားစု ၅-ေယာက္ ဆံေတာ္ရွင္က်ိဳက္ထီးရိုး ဘုရားဖူးထြက္ခဲ့ပါတယ္။ ရံုးပိတ္ရက္ျဖစ္တာေၾကာင့္ ေနရာထိုင္ခင္း အခက္အခဲျဖစ္မည္ကို ႀကိဳတင္စိုးရိမ္ၿပီး ၁၀ရက္အလိုထဲက အခန္းကိုႀကိဳတင္ ငွားထားခဲ့ပါတယ္။ ဆံေတာ္ရွင္ က်ိဳက္ထီးရိုးေစတီေတာ္ကို သားငယ္ရဲ႕အသက္ ၃-ႏွစ္ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္ကစၿပီး ၂၀၀၀ ခုႏွစ္အထိ (၁၁)ႏွစ္တိုင္တိုင္ ႏွစ္စဥ္ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႔မွာ သကၤန္းကပ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ သားႀကီး တကၠသိုလ္၀င္တန္းေအာင္ျမင္ၿပီး သင္တန္းတက္သြားခ်ိန္မွာေတာ့ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ လင္မယားႏွစ္ဦးစလံုး လုပ္ငန္းတာ၀န္မ်ားတာေၾကာင့္ က်ိဳက္ထီးရိုးဘုရားဖူး မေရာက္ျဖစ္ေတာ့ပါ။ ယခုတစ္ႀကိမ္ဘုရားဖူး ေရာက္လာတဲ့အခ်ိန္္မွာ ေျပာင္းလဲတိုးတက္မႈ မ်ားစြာကို ျမင္ေတြ႔ရပါတယ္။ ညပိုင္းမွာ မိသားစု ငါးပါးသီလခံယူၿပီး ပဌာန္္းေဒသနာေတာ္နဲ႔ ဓါရဏပရိတ္ေတာ္ ရြတ္ဖတ္ ပူေဇာ္ျခင္း ကမၼဌာန္းစီးျဖန္းျခင္းနဲ႔ ေမတၱာဘာ၀နာပြားျခင္း ေကာင္းမႈမ်ားကို ျပဳလုပ္ကာ အာရုဏ္တက္မွာလည္း အာရံုဆြမ္း သစ္သီးဆြမ္း ေရခ်မ္း ပန္းမာလာ ဆီမီးတို႔ကို ပူေဇာ္ျဖစ္ပါတယ္။
၂-ညတာလြန္ေျမာက္ၿပီး ၂၇-၁၂-၂၀၁၅ တနဂၤေႏြေန႔မနက္ ေတာင္ေအာက္ကို ျပန္ဆင္းမည့္ေန႔ မနက္ ၄နာရီထိုးလုနီးနီးမွာ အိပ္မက္တစ္ခုကိုမက္ပါတယ္။ အိပ္မက္ထဲမွာ ဦးေ၀လြင္ဦးက က်မကိုေျပာတယ္ ‘အစ္မ က်ေနာ့္ေနရာ အစား၀င္တဲ့ လူသစ္က စာရင္းဇယားေတြ သိတ္မႏိုင္ဘူး၊ သူက လုပ္ေနက်မဟုတ္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးသင္ေပးေနရတယ္’ တဲ့။ အိပ္မက္ မက္ေနတာဆိုေပမယ့္လည္း ေ၀လြင္ဦးဟာ ေသဆံုးၿပီးသူတစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ က်မကသိေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္တအံ့တၾသ ‘ဟင္ ေ၀လြင္ဦး နင္ေသသြားၿပီးၿပီ မဟုတ္လား ဘယ္လိုျဖစ္ၿပီး ဒီကိုေရာက္ေနတာလဲ’ လို႔ေမးေတာ့ ‘က်ေနာ္ အလုပ္ေတြကို စိတ္မခ်လို႔ ျပန္လာၾကည့္တာ’တဲ့။ အိပ္မက္တိုေလးမက္ၿပီး က်မလည္း အိပ္ယာကေန လန္႔ႏိုးလာပါတယ္။ ခင္ပြန္းျဖစ္သူကို လႈပ္ႏိႈးၿပီး အိပ္မက္အေၾကာင္း ေျပာျပလုိက္ေတာ့ ခင္ပြန္းျဖစ္သူက ‘သူ သာဓုေခၚခ်င္လို႔ အခုလို အိပ္မက္လာေပးတာျဖစ္မယ္’ လို႔ေျပာပါတယ္။ က်မလည္း အာရုဏ္ဆြမ္းကပ္ဘို႔အတြက္ ေရမိုးခ်ိဳးျပင္ဆင္ၿပီး အခန္းထဲကအထြက္ သားႀကီးက သူ႔အခန္းထဲက ထြက္လာၿပီး ‘ေမႀကီး ေက်ာ္ ဦးေ၀လြင္ဦးကို အိပ္မက္တယ္။ ေငြေရးေၾကးေရး စာရင္းေတြလာလုပ္ေနတာ စာရင္းဇယားေတြ စိတ္မခ်ဘူးလို႔လဲေျပာတယ္’ တဲ့။ က်မလည္း က်မရဲ႕တူညီတဲ့အိပ္မက္ကို ျပန္ေျပာျပရင္း ေ၀လြင္ဦးသာဓုေခၚေစႏိုင္ခ်င္းအလို႔ငွာ ျပဳျပဳသမွ် ဒါန သီလ ဘာ၀နာ ကုသိုလ္အစုစုတို႔အတြက္ အမွ်ေ၀ေပးခဲ့တယ္။
ဒီအေၾကာင္းနဲ႔စပ္လ်ဥ္းၿပီး က်မရဲ႕ေမာင္ငယ္ တူတူး ေပ်ာက္ဆံုးသြားခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ကလည္း ညီအစ္မ သံုးေယာက္ တစ္ညထဲမွာ တူညီတဲ့အိပ္မက္ကို တစ္ၿပိဳင္တည္းမက္ခဲ့ဘူးတာ ျပန္ေတြးျဖစ္သြားတယ္္။ ေသြးသံရဲရဲနဲ႔ က်မတို႔ဆီေရာက္လာတဲ့ ေမာင္ငယ္ဟာ သူ႔ကိုကယ္ေပးပါလို႔ ေျပာခဲ့တယ္။ က်မလည္း မိသားစု ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းလိုျဖစ္ေနတဲ့ ဂႏၶာရံုဥယ်ာဥ္တိုက္က ဆရာေတာ္ကိုေျပာျပေတာ့ ေမာင္ငယ္တူတူးအတြက္ အလွဴတစ္ခု ျပဳလုပ္ေပးၿပီး အမွ်ေပးေ၀ခဲ့ဘူးတယ္။ က်မဘေလာ့ကို မေရာက္ဘူးေသးသူမ်ား အလြယ္တကူဖတ္ႏိုင္ဘို႔ ‘ဘယ္ရပ္ဌာေန’ ပို႔စ္ေလးပူးတြဲၿပီး တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ မကြ်တ္မလြတ္ေသးတဲ့ နာနာဘ၀ ၀ိနာဘ၀တို႔ဟာ သူတို႔ရဲ႕ လက္ရွိခံစားေနရတဲ့ အေႏွာင္အဖြဲ႔ အက်ဥ္းအၾကပ္ကေန လြတ္ေျမာက္ႏိုင္ေစဘို႔ ရတဲ့နည္းနဲ႔ အားထုတ္ႀကိဳးစားေနၾကမွာပါပဲ။ က်မတို႔ေတြ ကိုယ္ခံအား နည္းတဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ ကံနိမ့္လို႔ ျမင္ေတြ႔ေနရတယ္ဆိုတာလည္း တစ္နည္းအားျဖင့္ သူတို႔ သာဓုေခၚခ်င္လို႔သာ အမွ်ေ၀ခိုင္းတာလို႔ ထင္ျမင္ယူဆမိတယ္။ က်မအထင္ေျပာရရင္ သရဲ သေစၧဆိုတာ ေၾကာက္စရာေကာင္းဘို႔ထက္ သနားစရာေကာင္းပါတယ္။ အဲ့ဒီလိုေလးေတြးလိုက္ရင္ ေၾကာက္တဲ့စိတ္ေတြ အလိုလိုေလ်ာ့နည္းသြားမွာပါ။ ႀကံဳတုန္းေလးတစ္ခုေလာက္ ေျပာရရင္ က်မေအာက္က ဒုတိယညီမဆိုရင္ ငယ္ငယ္ေလးထဲက သူမ်ားေတြမျမင္ႏိုင္တဲ့ ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳး သေစၧသရဲေတြကို သူျမင္ေတြ႔ေနက်ပါ။ သူ႔အတြက္ကေတာ့ ျမင္ေနက်မို႔ အဆန္းမပာုတ္ေတာ့ေပမယ့္ တပူးတတြဲတြဲေနတဲ့ အေဒၚငယ္ကေတာ့ ေၾကာက္တတ္သူပီပီ ညီမေလးက တစ္ခုခုေျပာမယ္ဟန္ျပင္တိုင္း ‘ေတာ္ေတာ့ မေျပာနဲ႔ မိတူးမာ’လို႔ ႀကိဳၿပီး ဟန္႔တားေလ့ရွိတယ္။ 
က်ိဳက္ထီးရိုးအမွတ္တရ














ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါး ၾကည္လင္ေအးျမ ခ်မ္းသာသုခနဲ႔ ျပည့္၀ၾကပါေစ။

ေမတၱာျဖင့္
အန္တီတင့္

ခဏေစာင့္ပါ...

 
©2012 အန္တီတင့္၏ အမွတ္တရေလးမ်ား | Design by Mozz