29.3.17

စိတ္အလိုကို တားဆီးနည္း


သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ စေတးတပ္မွာ ‘နိဗၺာန္ခ်မ္းသာဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ’ လို႔ ေမးခဲ့တဲ့အေပၚမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း ကိုယ့္ရႈေထာင့္ကေန ကိုယ္သိတာေလးေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳး မွတ္ခ်က္ေပးၾကတယ္။ မွတ္ခ်က္ေလးေတြဖတ္ရတာ ၾကည္ႏူးစရာပါ။ အဲ့ဒါကိုအေၾကာင္းျပဳရင္း ကြ်န္မအတြက္ေတာ့ ဒီေန႔ေရးတင္ခ်င္တဲ့ ပို႔စ္ေလးတစ္ပုဒ္ကို ေရးျဖစ္သြားျပန္တယ္။ ‘အမွန္မသိမႈ အ၀ိဇၹာေၾကာင့္ ကြ်န္မတို႔တစ္ေတြ ဘ၀သံသရာမွာ တ၀ဲလည္လည္ လည္ေနရတဲ့ အို၊ နာ၊ ေသ ဒုကၡေဘးကေန သစၥာေလးပါးကို ပိုင္းျခားထင္ထင္သိျမင္ၿပီးေနာက္ သံသရာကေန အၿပီးတိုင္ ရုန္းထြက္ႏိုင္ကာ အဆံုးသတ္ရာ ခ်ဳပ္ရာေနရာ’ လို႔ကြ်န္မယံုၾကည္သက္၀င္ပါတယ္။ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာကို စိတ္ဆင္းရဲ ပူေလာင္မႈ မလိုလားတဲ့ ေလာကီလူသားတို႔ ဂဃနဏ မသိေသးတဲ့တိုင္ လိုခ်င္တာေတာ့ အမွန္ပင္။ နိဗၺာန္ကိုေမွ်ာ္မွန္းမိသူတိုင္းအတြက္ မျဖစ္မေနလုပ္ရမည့္ အလုပ္ဟာ မွန္ကန္တဲ့လမ္းကိုေရြးခ်ယ္ဘို႔ပါ။

မွန္ကန္တဲ့လမ္း ေရြးခ်ယ္မႈမွာ အဓိကက်တဲ့အခန္းက႑ကို ကြ်န္မနာခဲ့တဲ့ တရားေလးနဲ႔ ခ်ိန္ထိုးၿပီး ျပန္လည္မွ်ေ၀လိုပါတယ္။ တစ္ေန႔တစ္ေန႔ နားရတယ္မရွိေလာက္ေအာင္ ကြ်န္မတို႔တစ္ေတြ ေခါင္းစဥ္ကြဲ အလုပ္ေတြအတြက္ မေမာမပမ္း လႈပ္ရွားေနရတာရဲ႕ အဓိက တရားခံက ‘စိတ္’ ပါ။ စိတ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ရဟန္းတစ္ပါး ဗုဒၶရွင္ေတာ္ျမတ္ကို ေမးခဲ့တဲ့ေမးခြန္းသံုးခုအနက္ တစ္ခုမွာ ‘ရုပ္ နာမ္ ေလာကႀကီးကို ဆြဲေဆာင္တဲ့တရား သိလိုပါတယ္ ဘုရား’ လို႔ေလွ်ာက္တင္ေတာ့ ‘စိတ္’ လို႔သာ မွတ္လိုက္ပါလို႔ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ျမတ္က ေဟာေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ စိတ္ဆြဲေဆာင္ရာကို ရုပ္ နာမ္ႀကီး လိုက္နာေနရတာ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း သိထားၿပီမို႔ ျငင္းလို႔မရပါ။ စိတ္အလိုကို သတၱ၀ါေတြ မျဖစ္မေန အလိုလိုက္ အႀကိဳက္ေဆာင္ေနရပါတယ္။ အသက္အိုမင္းလာတာျဖစ္ေစ မအိုခင္ကပင္ နာေနလို႔ျဖစ္ေစ စိတ္ရဲ႕ေစခိုင္းရာေနာက္ကို မျဖစ္မေန ရွိသမွ်ခြန္အားသံုးၿပီး လိုက္ေနၾကရပါတယ္။ ခင္မင္တြယ္တာစရာရွိရာေနရာကို ေျခဦးလွည့္ၾကတာ သဘာ၀တရားမို႔ ရွည္လြန္းတဲ့ သံသရာမွာ က်င္လည္ေနၾကရျခင္းပင္။ တစ္ခုတည္းရွိတဲ့ နည္းလမ္းကေတာ့ စိတ္ကိုေခါင္းေဆာင္ေနရာတြင္ မထားဘို႔ပါပဲ။ တစ္နည္းအားျဖင့္ စိတ္ကိုအဓိပတိေနရာမွာ ထားမည့္အစား ‘ပညာ’ ကိုသာ အဓိပတိထားၿပီး ပညာ့အလိုကိုလိုက္ၿပီး စိတ္ကိုတားဆီးႏိုင္ခဲ့ရင္ နိဗၺာန္ေရာက္ဘို႔ မခဲယဥ္းပါ။ ပညာေခါင္းေဆာင္မႈဟာ မဂ္ဉာဏ္ ဖိုလ္ဉာဏ္ရဘို႔ မခဲယဥ္းပါ။

‘စိတ္’ ကအဓိပတိျဖစ္ေနတဲ့အခါမွာ စိတ္ရဲ႕ဆြဲေဆာင္ရာကို ရုပ္ နာမ္တို႔လိုက္ေနရသလို ‘ပညာ’ကို အဓိပတိထားလိုက္ရင္ ကြ်န္မတို႔ရဲ႕ လႈပ္ရွားမႈတိုင္းဟာ ပညာရဲ႕ေနာက္ကိုသာ လိုက္ရေတာ့မည္မွာ ဧကန္မုခ်ပင္။ ဉာဏ္ပညာရဲ႕ ဆြဲေဆာင္ရာကိုလိုက္ႏိုင္ဘို႔အတြက္ ပညာကို ေခါင္းေဆာင္ထားပါက သံသရာလည္မႈကို ျဖတ္ေတာက္ႏိုင္မွာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ပညာဦးစီးၿပီး စိတ္ကိုလႊတ္ေပးလိုက္ရင္ သတိပဌာန္ေၾကာင့္ စိတ္ဟာခႏၶာအတြင္းမွာသာ လွည့္လည္ေနေပေတာ့မည္။ ဉာဏ္ပညာက ခ်ဳပ္ထားတဲ့အတြက္ စိတ္ေျပးေပါက္မရွိပါပဲ ေလွ်ာက္မသြားႏိုင္တဲ့စိတ္ဟာ ခႏၶာေပၚမွာသာ ေလွ်ာက္သြားေနၿပီး ခႏၶာရဲ႕ ဒုကၡသစၥာကို ျပေနျခင္းကို ဆိုလိုပါတယ္။ ျဖစ္-ပ်က္ ရႈျခင္းမွ မၿမဲေသာအနိစၥတရားကိုရႈကာ ဒုကၡသစၥာကိုခ်ဳပ္ေစရမွာျဖစ္သလို နာက်င္ကိုက္ခဲတာက ဒုကၡသစၥာမဟုတ္ပါ။ ခႏၶာကိုယ္ေပၚမွာ ဉာဏ္ဦးစီးၿပီးတဲ့အခါ ခႏၶာကိုယ္ရဲ႕ ေဖာက္ျပန္တဲ့ သေဘာေတြသာ ရွိေနတယ္ဆိုတာ သိလာပါလိမ့္မယ္။ ရုပ္တရား နာမ္တရားတို႔ရဲ႕ ေဖာက္ျပန္တဲ့ ဒုကၡသစၥာ အမွန္ကို နဖူးေတြ႔ဒူးေတြ႔ ႀကံဳေတြ႔ၿပီး ဒုကၡသစၥာကိုသာ ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္သိၿပီဆိုရင္ ပညာက နိေရာဓသစၥာကို ပို႔ေပးပါလိမ့္မယ္။ ဒုကၡသစၥာခ်ဳပ္တာနဲ႔ သမုဒယသစၥာပယ္သပ္ၿပီး ျဖစ္သလို တစ္ၿပိဳင္တည္းနိေရာဓသစၥာကို မ်က္ေမွာက္ျပဳကာ မွန္ကန္တဲ့မဂၢင္လမ္းေပၚေရာက္မွာ ဧကန္မလြဲေပ။

ကြ်န္မတို႔ ပုထုဇဥ္မ်ားအားလံုး စိတ္ဆြဲေဆာင္ရာမလိုက္ေတာ့ပဲ ပညာဆြဲေဆာင္ရာကိုသာ လိုက္ၿပီး ခႏၶာရဲ႕ေဖါက္ျပန္မႈျဖစ္တဲ့ စစ္မွန္တဲ့ဒုကၡသစၥာကို ေတြ႔ေအာင္က်င့္ႀကံႏိုင္မွသာ ဒုကၡသစၥာ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းရာအမွန္ ျမတ္နိဗၺာန္ကို ေမွ်ာ္မွန္းႏိုင္ၾကမွာျဖစ္ပါတယ္။ ကြ်န္မတို႔အားလံုးမွာ ေထာင္ႏိုင္တဲ့နားမ်ားရွိသလို သစၥာတရားေလးပါးကို ေဟာၾကားႏိုင္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ထူးေတြလည္းရွိေနခ်ိန္ သာသနာအတြင္းမွာ ‘ပညာ’ကိုသာ အဓိပတိထားလိုက္ရင္ နိဗၺာန္ဆိုတာ လက္တစ္ကမ္းမွာပဲလို႔ ယံုၾကည္မိတယ္။

(ဆက္လက္ႀကိဳးစားပါဦးမည္)

ေမတၱာျဖင့္

တီတင့္(စက္မႈတကၠသိုလ္)
၂၉-၃-၂၀၁၇ (ဗုဒၶဟူးေန႔)

ခဏေစာင့္ပါ...

 
©2012 အန္တီတင့္၏ အမွတ္တရေလးမ်ား | Design by Mozz