3.1.18

ခ်စ္ေသာမိခင္မ်ားသို႔


၁-၁-၂၀၁၈ ခုႏွစ္မွာက်ေရာက္တဲ့ ေမြးေန႔ရွင္ (၆၇)ဦးနဲ႔ ေဆြမ်ိဳး မိတ္ေဆြသဂၤဟတို႔အတြက္ ႏွစ္သစ္ကူး လက္ေဆာင္မြန္အျဖစ္ ဒီပို႔စ္ေလးကို တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။

ဆရာသိန္းက ‘ဒီေန႔ျပာသိုလျပည့္အေမမ်ားေန႔’လို႔ ေျပာလိုက္ေတာ့ ကြ်န္မနည္းနည္း ေတြေ၀သြားတယ္။ ေဖ့ဘုတ္ထဲ၀င္လိုက္ေတာ့ ဆရာမင္းေက်ာ္၀င္းရဲ႕'ေလာကတစ္ခုလံုးရွိ မိခင္မ်ားအားလံုး ခ်မ္းသာၾကပါေစ' ဆိုတဲ့စေတးတပ္ကိုျမင္ျပန္တယ္။ တရားရိပ္သာ၀င္ေနစဥ္ကာလ ျပာသိုလဆန္း(၁)ရက္ေန႔ကို အေမမ်ားေန႔ လို႔ သိခဲ့တယ္။ ‘အေမ့ေက်းဇူး’ တရားေတာ္ကို ဆရာေတာ္က ေဟာေပးခဲ့ေသးတယ္။ ဘယ္လိုျဖစ္ျဖစ္ ေန႔တိုင္းေန႔တိုင္းကို အေမမ်ားေန႔ျဖစ္ေနရင္ေတာင္ ေက်နပ္ေနမည့္ မိခင္တစ္ဦးမို႔ ၁၃-၉-၂၀၁၂ ခုႏွစ္က ေရးတင္ခဲ့ဘူးတဲ့ ပို႔စ္ေလးတစ္ပုဒ္ကို အက်ဥ္းခ်ံဳးၿပီး ျပန္ေရးသား တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။

က်မအတြက္ သားဦးမိခင္ေလာင္းဘဝကို ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ရၿပီလို႔ သိလိုက္ရတဲ့ေန႔တစ္ေန႔ကို ျပန္စဥ္းစားတိုင္း ပီတိျဖစ္ေနဆဲပါ။ သိသိျခင္းရင္ေတြခုန္လာသလို ‘ငါမိခင္တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေတာ့မွာပါလား’ ဆိုတဲ့ အေတြးေလးနဲ႔အတူ မသိစိတ္က လတ္တစ္ေလာ ဘဝေလးကို ရင့္က်က္သြားေစခဲ့ပါတယ္။ အခ်ိန္အားေလး ရတာနဲ႔ အေတြးသံသရာမွာ တစ္ဝဲလည္လည္ေပါ့။ အာရံုထဲမွာ ဆႏၵနဲ႔ ကိုက္ညီတဲ့ ပံုေလးေတြကို ေဖာ္ေဖာ္ေနမိျပန္တယ္။ သားေလးလား သမီးေလးလား မသိခင္ထဲက စိတ္ကူးနဲ႔တင္ ေက်နပ္ေနခဲ့သလို ေန႔စဥ္ဘုရားကို ဝတ္ျပဳၿပီးတိုင္းလည္း ‘ကိုယ္လက္အဂၤါ ျပည့္စံုက်န္းမာတဲ့ ရင္ေသြးေလး ေမြးဖြားရပါလို၏’ ဆိုတဲ့ ေလာဘစိတ္ေလးနဲ႔ ဆုေတာင္းခဲ့ဘူးတာ အခါခါ။ စိတ္ကိုလည္း လြတ္လပ္ေပါ့ပါးေအာင္ ထားႏိုင္သမွ် ထားသလို အဝတ္အစားကိုလည္း တတ္ႏိုင္သမွ် လြတ္လပ္ေပါ့ပါးတာကို ေရြးခ်ယ္ ဝတ္ဆင္ေလ့ ရွိပါတယ္။ လူ႔သေဘာ သဘာဝအတိုင္း စိတ္ရႈပ္စရာေတြ ႀကံဳေတြ႔လာတဲ့အခါ တိုေတာင္းတဲ့ အခ်ိန္အတြင္းမွာ ဖယ္ရွားႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားခဲ့ေလ့ ရွိပါတယ္။ မိခင္ေလာင္းတို႔အတြက္ စိတ္ဒဏ္ရာ ရရွိမႈဟာ ရင္ေသြးေလးကို သြားေရာက္ထိခိုက္ေစတယ္ဆိုတဲ့ အသိစိတ္ကို က်မတို႔ဇနီးေမာင္ႏွံ ႏွစ္ေယာက္စလံုး အျပည့္အဝ ခံယူထားၾကတာေၾကာင့္လည္း မိခင္ေလာင္းဘဝ ေရာက္လာခဲ့တဲ့က်မကို ဆရာသိန္းက အေလးေပး ဂရုတစ္စိုက္ ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့သလို ျပႆနာမွန္သမွ် က်မဆီအေရာက္မခံပဲ ကိုယ္တိုင္ ေျဖရွင္းေပးျခင္းေၾကာင့္ မိခင္ေလာင္းက်မဘဝ ေအးခ်မ္းမႈကို ရခဲ့ပါတယ္။

က်မကံေကာင္းတာ တစ္ခ်က္ကေတာ့ မိခင္ေလာင္းဘဝ တစ္ေလွ်ာက္လံုးမွာ ဟင္းအနံ႔ မခံႏိုင္တာမ်ိဳး မရွိသလို တစ္ႀကိမ္တစ္ခါမွ် ေအာ့အန္ျခင္းမ်ိဳး မရွိခဲ့ပါဘူး။ အစား အေသာက္ အေနအထိုင္ကအစ ေျပာင္းလဲမႈ မရွိ ပကတိအတိုင္း ေအးေအးေဆးေဆး ျဖစ္ခဲ့တာမို႔ အေဒၚေတြနဲ႔ အဖြားျဖစ္သူက က်မကို ကံေကာင္းတယ္္လို႔ ဆိုပါတယ္။ က်မတို႔ ဇနီးေမာင္ႏွံရဲ႕ ရင္ေသြးေလး သေႏၶတည္လာၿပီ ဆိုတဲ့ အသိစိတ္ေၾကာင့္ အေနအထိုင္ အသြားအလာ အစားအေသာက္ အျပင္ အေျပာအဆိုက အစ ဆင္ျခင္ပါတယ္။ ကာယကံ ဝစီကံတို႔ထက္ ထိန္းသိမ္းရခက္တဲ့ မေနာကံကို ပိုၿပီးထိန္းသိမ္းခဲ့သလို ဘာသာေရးကို သာမာန္ထက္ အခ်ိန္ပိုေပးခဲ့တယ္။ ႏွစ္ဖက္မိဘရဲ႕ ေစာင့္ေရွာက္ျခင္းနဲ႔ ကင္းေဝးတဲ့ က်မတို႔အတြက္ မိခင္ေလာင္း၊ ကေလး ဆိုတဲ့ စာအုပ္ေတြဖတ္ၿပီး အေတြ႔အႀကံဳ ရင့္သူေတြရဲ႕ ဆိုဆံုးမ လမ္းညႊန္မႈအတိုင္း လိုက္နာေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါတယ္။ အခုေခတ္လို အသိပညာေပး ေဟာေျပာပြဲေတြ၊ မွန္ကန္တဲ့နည္းစနစ္ေတြ လႈိင္လႈိင္မေပါေသးတဲ့အတြက္ ကိုယ့္ပတ္ဝန္းက်င္မွာ လက္လွမ္းမွီသေလာက္ ေလ့လာဆည္းပူးရင္း အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနထိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ရင္ေသြးေလး သေႏၶတည္လာတဲ့ အတြက္လည္း က်မတို႔ဇနီးေမာင္ႏွံရဲ႕ အနာဂါတ္ရည္မွန္းခ်က္ ယံုၾကည္ခ်က္ေတြ ပိုမိုၿပီး က်စ္လစ္ ခိုင္မာလာၾကတယ္။ က်မရဲ႕ ခင္ပြန္းသည္က မီးဖြားရလြယ္ေအာင္ဆိုၿပီး ေရွးလူႀကီးမ်ား ဆိုစကားအတိုင္း ဆင္ၿမီးလက္စြပ္ေလး ဝတ္ဆင္ေပးထားသလို အဂုၤလိမာလသုတ္ေတာ္ကို အခ်ိန္ရရင္ ရသလို ကိုယ္တိုင္ ရြတ္ဆိုၿပီး က်မကိုလည္း ရြတ္ဆိုေစခဲ့ပါတယ္။ အခ်ိန္ေတြကုန္လြန္ရင္း ေတာင္းဆုေလးအတိုင္း က်န္းမာသန္စြမ္းတဲ့ သားဦးရတနာကို လြယ္ကူစြာ ဖြားျမင္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။

ဆရာေတာ္ရဲ႕တရားေတာ္မွာလည္း သားသမီးတိုင္းအတြက္ မိခင္ဖခင္တို႔ဟာ ေက်းဇူးရွင္မ်ားျဖစ္ၿပီး မိခင္ဟာဖခင္ထက္ ေက်းဇူးတရားႀကီးမားခဲ့ေၾကာင္းကို အေသးစိတ္ေဟာၾကားခဲ့ပါတယ္။ လူ႔မ်က္ေစ့နဲ႔ မျမင္ႏိုင္ပဲ အလြန္းေသးငယ္လွတဲ့ အစိုင္အခဲေလးဘ၀ထဲက မိခင္ေတြဟာ မိမိရင္ေသြးေလးအေပၚ ေမတၱာဂရုဏာေတြ လႊမ္းၿခံဳေပးခဲ့သလို စကၠန္႔မလတ္ ေမတၱာဂရုဏာေတြ တပိုးတနင့္နဲ႔ ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ၾကတယ္။ စားခ်င္တိုင္းမစား သြားလာခ်င္တိုင္း မသြားလာ အစစအရာရာ ကိုယ့္ရင္ေသြးေလး မထိခိုက္ေအာင္ ဆင္ျခင္တံုတရား လက္ကိုင္ထားရင္း ရက္ေတြကို ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ၾကတယ္။ အခ်ိန္မွန္မွန္ ကိုယ္တတ္သမွ် မွတ္သမွ် တရားစာမ်ားကို ရြတ္ဖတ္သရစၨ်ာယ္ၿပီး အႏၲရာယ္အေပါင္းမွ ကင္းေ၀းေစဘို႔ ေတာင္းဆုေတြေခြ်ၾကျပန္တယ္။ မိခင္တိုင္းမွာတူညီတဲ့ စိတ္ဓာတ္မ်ားရွိေနၾကပါတယ္။ ပုထုဇဥ္သားမ်ား၊ ေသာတာပန္၊ သကဒါဂါမ္၊ အနာဂါမ္၊ ရဟႏၲာမ်ားတို႔၏ ေက်းဇူးရွင္မွာလည္း ဂရုဏာတရားႀကီးမားလွေသာ မိခင္ပင္ျဖစ္ပါတယ္။ ဗုဒၶေဟာၾကား ျမတ္တရားမွာ ေလာကတြင္ရွိေသာ‘ေက်းဇူးရွင္ ၂-ဦးမွာ မိခင္ဖခင္တို႔ပင္ ျဖစ္ေပသည္’ ဟူသတတ္။

ေမတၱာျဖင့္
တီတင့္(၁-၁-၂၀၁၈)
၁၃၇၉ ခုႏွစ္၊ ျပာသိုလျပည့္ (တနလၤာ)

ခဏေစာင့္ပါ...

 
©2012 အန္တီတင့္၏ အမွတ္တရေလးမ်ား | Design by Mozz